styczeń/luty 2018

Prowadząc rekolekcje dla dzieci, chciałem zadać trudne pytanie i głośno wyraziłem bojaźń, że moi mali (pierwszoklasiści) słuchacze nie będą znali odpowiedzi. Kiedy w ciszy budowało się napięcie przed zadaniem pytania, jeden z chłopców nie wytrzymał i przerywając milczenie powiedział tonem pełnym otuchy: „Nie bój się pan”. Pani nauczycielka o mały włos spadłaby z krzesła zanosząc się śmiechem a ja musiałem odwrócić twarz, żeby nie wybuchnąć salwą radości. Oczywiście dalej pytanie było już tylko formalnością...