styczeń/luty 2019

Przykład Jezusa pokazuje, że misję tę należy realizować pośród „swoich”, którzy tak jak mieszkańcy Nazaretu nie widzą w swoim życiu „znaków” obecności Boga, chcą „znaków” doświadczalnych i namacalnych i nie potrafią zawierzyć Bożemu słowu. Chrześcijanin zatem ukazuje swoim braciom, że Bóg działa w jego życiu, pomimo tego że nadal istnieje zło i wydaje się, że to ono panuje nad światem. Prorocka misja chrześcijanina to także obnażanie i wskazywanie na sytuacje ciemności, które są przestrzeniami życia bez Boga (warto, aby duszpasterz w tym miejscu wskazał takie przestrzenie w jego środowisku parafialnym). (…) Nigdy nie należy się lękać dawania świadectwa wierze, gdyż słowo, które głosimy, jest „słowem pełnym łaski”, czyli słowem, które staje się rzeczywistością, które się sprawdza. Dlatego nawet jeżeli głoszenie Ewangelii staje się chwilą rozpaczy i  przymnaża nieprzyjaciół, nie ma powodów do paniki, bowiem ten, kto słucha Boga, wstydu i lęku nie dozna.
 
„W mocy Bożego Ducha”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce 2018/2019