Polecamy
Josemaria Escriva. Przekroczyć marzenia
Pedro Casciaro
KSIĄŻKA
39,90 zł 34,00 zł

2 niedziela wielkanocna

Sugestie programowe
24/04/22
Na wzór uczniów Jezusa współcześni chrześcijanie gromadzą się wokół ołtarza – ośrodka całej liturgii eucharystycznej (OWMR 49). W sposób szczególny i uroczysty czynią to w każdą niedzielę. „Wydarzenie krzyża i zmartwychwstania trwa i pociąga wszystko ku Życiu” (KKK 1085). Posileni tak wielkimi darami uczestnicy liturgii starają się chronić i rozszerzać jedność między sobą i cały rodzajem ludzkim. Są posłani do świata z orędziem prawdy wyzwalającej z grzechu, który Chrystus odpuszcza w Kościele przez swoich kapłanów (J 20, 23).
Sugestie słuchacza
24/04/22 Sławomir Zatwardnicki
Mniemam, że dla współczesnych najtrudniejsze są słowa „błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”. Są one trochę jak policzek wymierzony w ich twarz: bo sami zazdroszczą uczniom, iż mogli widzieć Pana, i nijak nie utożsamiają się z bardziej błogosławionymi wierzącymi a niewidzącymi. Prędzej zidentyfikowaliby się z Tomaszem i razem z nim włożyli rękę w Chrystusowy bok.
Homilia do dorosłych
24/04/22 ks. Hubert Kowalewski CM
Dzieje Apostolskie pokazują życie pierwszej wspólnoty chrześcijan. Gromadzili się oni wspólnie na modlitwie, a Pan Bóg dokonywał przez nich wielkich rzeczy. Wśród tych znaków i cudów były liczne uzdrowienia chorych oraz uwolnienia od złego ducha. Naturalną rzeczą jest więc chęć nie tylko przeczytania o tym, ale i doświadczenia tego samego, zobaczenia tych cudów na własne oczy. W tych pragnieniach naszym patronem może być św. Tomasz, który chciał spotkać się z Jezusem Zmartwychwstałym. Jemu nie wystarczyło świadectwo uczniów: „widzieliśmy Pana!”, ale potrzebował namacalnego dowodu: „Jeśli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ (…) nie uwierzę” (J 20, 25). Co ciekawe, Bóg przyjmuje te warunki i Jezus kolejny raz się objawił, aby Tomasz przestał być już „niedowiarkiem, lecz wierzącym” (J 20, 27).
Homilia do dorosłych
24/04/22 ks. Franciszek Zawadzki
Ciągle trwamy w wielkanocnej radości ze zmartwychwstania Chrystusa, i w tej nadziei, która i nam pozwala spodziewać się zmartwychwstania i królowania w niebie wraz z naszym Panem. Jednocześnie zostaliśmy już zmuszeni przez szarą rzeczywistość minionego tygodnia, by zmierzyć się z prozaicznymi i nieraz niełatwymi wymaganiami życia, a co za tym idzie zmuszeni jesteśmy strzec owej wielkanocnej radości pośród różnorodnych utrapień. Takie jest zresztą stale nasze chrześcijańskie życie. Mieszają się w nim świętowanie i codzienność, chwile radości i chwały z czasem cierpienia i szarej codzienności. Z niedzielnej liturgii wracamy do domowych obowiązków, po modlitwie nadchodzi czas pracy, wśród wiary i nadziei upadamy w różnorodne grzechy i słabości.
Homilia do młodzieży
24/04/22 ks. Jacek Zjawin
Być może historia Apostoła Tomasza jest nam tak dobrze znana, że już nas nie porusza. Homilia powinna nas poruszać i dzięki temu stawać się impulsem do refleksji i nawrócenia. Może więc inne współczesne historie poruszą nas bardziej. Chciałbym opowiedzieć dwie historie, które mocno wpłynęły na moją wiarę. Jedna ją umocniła, a druga nią zachwiała, ale myślę, że obie ostatecznie wpłynęły na mnie pozytywnie.
Homilia do dzieci
24/04/22 ks. Dariusz Zuber
Zanim posłuchamy czego w dzisiejszej ewangelii uczy nas Pan Jezus, chciałbym zadać wam pytanie. W jaki sposób okazujemy miłość innym ludziom? (Ksiądz pyta dzieci i podsumowuje odpowiedzi). Miłość, tak jak mówiliście, to nie tylko słowa, że kogoś lubimy, kochamy itd. Najważniejszym w okazywaniu innym miłości jest nasze zachowanie. Miłość to po prostu życzliwość, troska, przebaczenie, okazywana innym pomoc, słuchanie, wspólna zabawa. Gdy już wiemy co to znaczy okazywać miłość, to warto porozmawiać jeszcze o tym, czy jest to łatwe. Jak myślicie czy kochanie innych jest łatwe? (Ksiądz pyta dzieci i podsumowuje odpowiedzi). Łatwo jest kochać, tych których lubimy. Trudniej jest jednak okazywać miłość tym, którzy nas nie lubią, z którymi często się kłócimy lub nie lubimy się bawić.