4 niedziela wielkanocna

Sugestie programowe
30/04/23
Pierwsze i drugie czytanie zawiera w sobie wezwanie do nawrócenia. Jest ono możliwe ze względu na dar Ducha Świętego, który udziela nowego życia. Nawrócenie polega na słuchaniu głosu Pasterza i posłuszeństwie temu głosowi. Przejawia się to w odrzuceniu grzechu i wyrzeczeniu się podstępu. Kościół, który ma być światłem dla świata, ma być wolny od nieprzebaczenia, a w obliczu cierpień ma się zdać na głos Pasterza, który bezpiecznie przeprowadzi przez ciemne doliny codzienności (por. 1 P 2, 20b–22; Ps 23, 4).
Sugestie słuchacza
30/04/23 Sławomir Zatwardnicki
Dobrze byłoby odnieść się do tej nowej sytuacji, zwłaszcza że wierni często byli konfrontowani z niemal utożsamieniem między Jezusem a Kościołem. Kto chce słuchać Chrystusa, musi słuchać Kościoła Chrystusowego – nieraz dano im do zrozumienia.
Sugestie słuchacza
30/04/23 Danuta Stankiewicz
Wsłuchując się w treść dzisiejszej Ewangelii, chcemy dowiedzieć się, co dla nas wiernych wynika ze słów Jezusa, kiedy to On sam dobitnie podkreśla, mówiąc: „Ja jestem bramą owiec” (J 10, 7)? Czy nie jest tak, iż jawiąc się nam jako dobry Pasterz, kieruje On tym samym naszą uwagę na Kościół?
Homilia do dorosłych
30/04/23 ks. Marcin Chudzik
Ale idea pasterza nabiera nowego znaczenia, kiedy Bóg staje przed swoim ludem i kiedy Jezus wypowiada te święte słowa: „Ja jestem pasterzem”. Nie zostanę pasterzem, ale ja jestem pasterzem. Moje owce mnie znają, a ja znam swoje owce i daję moim owcom życie.
Homilia do dorosłych
30/04/23 ks. Kazimierz Kubat SDS
Pytanie skierowane do św. Piotra w dniu Pięćdziesiątnicy jest nadal aktualne. Wielu współczesnych ustawicznie stawia to pytanie: „Co mam czynić?”. Niewielu jednak chce posłuchać odpowiedzi udzielonej przez Piotra: „nawróćcie się...”. Wielu bowiem twierdzi, że nie mają się z czego nawracać, bo nie popełniają grzechów. Inni nie chcą się nawrócić, bo musieli by „stracić” zbyt wiele, zbyt radykalnie zmienić swoje życie. Jeszcze inni w ogóle nie chcą słuchać tej odpowiedzi, bo szukają jakichś nadzwyczajnych znaków lub praktyk, poszukują bardziej adrenaliny, magii i ekscytacji niż nawrócenia lub chcą zachować „swoje poglądy”.
Homilia do młodzieży
30/04/23 ks. Łukasz Figurski
Kościół stara się uwypuklić piękno życia zakonnego poprzez konsekrację umysłu, serca, ciała i duszy jako brat lub siostra zakonna. W niektórych wspólnotach wyznaniowych służą jako nauczyciele, pielęgniarki, słudzy ubogich, wydawcy materiałów katolickich. Dziś Kościół wzywa nas do refleksji nad sensem Bożego wezwania i do modlitwy o powołania. Przede wszystkim jest ona konieczna i bardzo potrzebna. Wspólnota wierząca musi nieustannie modlić się o powołania dzień i noc. Po drugie, istnieje odpowiedzialność rodziny chrześcijańskiej.