marzec/kwiecień

Chrystus wydobywa nas z grobu grzechu, byśmy zawsze byli „żywymi członkami Kościoła” (por. Modlitwa po Komunii)
Orędzie zbawcze tej niedzieli odpowiada na ludzkie pytania i problemy, m.in. doświadczenie duchowej śmierci poprzez trwanie w grzechu, lęk przed śmiercią, egoizm spowodowany niewolą śmierci, pragnienie życia wiecznego. Zobowiązania moralne wynikające z otrzymanej łaski można streścić w słowach wziętych z modlitwy po Komunii: „Być zawsze żywym członkiem Kościoła”. Zadanie to realizuje się wtedy, gdy ochrzczony postępuje według Ducha Zmartwychwstałego Pana i trwa w nowym życiu otrzymanym na chrzcie świętym. Chodzi tu również o rozwijanie żywej wiary i trwanie w więzi z Jezusem, zgodnie z Jego zapewnieniem: „Kto wierzy we Mnie ma życie wieczne” (por. J 11, 25). Ochrzczeni są wezwani, by w mocy Ducha Świętego ciągle powstawać ze śmierci do życia. Chodzi o codzienne umieranie dla grzechu, zwlekanie starego człowieka z jego martwymi uczynkami. Wezwanie do „bycia żywym członkiem Kościoła” urzeczywistnia się szczególnie w naśladowaniu miłości Chrystusa (por. kolekta).
Program duszpasterski na rok 2022/2023
„Wierzę w Kościół Chrystusowy”