maj/czerwiec 2025

Słabość jest dla nas wstydliwa. Jakby na przekór temu doświadczeniu św. Paweł przekonuje: „Moc w słabości się doskonali” (2 Kor 12,9). On wie, co pisze, ponieważ jest to jego doświadczenie. Wie, że tam, gdzie doświadczył słabości i umiał się na nią zgodzić, zrobił miejsce, by objawiała się moc Boża. Jezus umarł na krzyżu. Pozornie więc przegrał. Wydawałoby się, że okazał słabość, nie zstępując z krzyża. To zdają się wyrażać kpiny ludzi przypatrujących się, jak Jezus umiera: „Innych wybawił, niechże teraz siebie wybawi” (Łk 23,35). W naszych słabościach obecny jest Jezus. On oczekuje od nas raczej zbliżania się ku doskonałości, aniżeli samej doskonałości. Chce, byśmy Mu zaufali i dali się poprowadzić. A to oznacza zdać się na Niego a nie na własne siły. „Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali” (2 Kor 12, 9) – znów mówi o swoim doświadczeniu św. Paweł. Czy potrafię zaakceptować moją słabość i niewystarczalność? Czy umiem potraktować je jako miejsce spotkania z Bogiem?