maj/czerwiec 2025

Antyfona na wejście jest wyjątkowo usytuowana, aby umiejscowić zgromadzenie eucharystyczne jako włączające się w działalność związaną z Dziejami Apostolskimi: Viri Galilaei, quid admiramini aspicientes in caelum? Rzeczywiście, aniołowie wydają się prosić zgromadzenie wiernych, aby uczestniczyli w rzeczywistości tej uroczystości, ale także pamiętali o powrocie Pana.

Wielka radość uczniów wskazuje, że uwierzyli w zmartwychwstanie Jezusa oraz, że wniebowstąpienie nie jest końcem ich relacji. Błogosławili Boga: byli wdzięczni za to, kim Jezus jest i co wniósł w ich życie. Oczekują obiecanej mocy z wysoka – czyli Ducha Świętego.

Hbr 9,24–28; 10,19–23 Już w Ewangelii Łukaszowej możemy znaleźć słowa dwunastoletniego Jezusa, które wypowiedział do Maryi i Józefa: „Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?” (Łk 2,49). Autor Listu do Hebrajczyków przedstawia Jezusa jako prawdziwego i jedynego arcykapłana, który składa jedyną nową ofiarę i jako jedyny już wszedł przed oblicze Boga. Ofiary i kult Starego Przymierza, sprawowane w ziemskiej Świątyni w Jerozolimie, nie mają już żadnego znaczenia.

Czyżby Łukasz czytał Homera? Nie wiemy. Wiemy natomiast, że w swym zbawczym planie Bóg również sięgnął po motyw wędrówki cyklicznej. Posłał z niebios na ziemię Jezusa, a gdy Ten w dniu wniebowstąpienia wrócił do Ojca, sytuacja odmieniła się całkowicie – odkupienie stało się faktem! Po spełnieniu swej ziemskiej misji Jezus osiągnął ostateczny cel swego posłannictwa: wrócił do Ojca.

Dlatego dzisiaj nie gasi się już Paschału po odczytaniu Ewangelii w uroczystość Wniebowstąpienia, jak to czyniono przed reformą, ale przenosi się go na miejsce koło chrzcielnicy dopiero po Zesłaniu Ducha Świętego. W ten sposób reforma liturgiczna przypomniała, że misterium paschalne to jedność trzech celebrowanych wydarzeń: zmartwychwstania Pana, Jego powrotu do Ojca i posłania Ducha, który w świecie dopełnia dzieła uświęcenia.

Myślimy sobie: „Gdybym tylko miał te buty, tę kurtkę, ten zapach, moje życie byłoby lepsze!”. Myślicie czasami tak? Kupujecie. Wracacie do domu, używacie nowych rzeczy. I co? Przez chwilę jest ekscytacja. Ale potem? W końcu wszystko staje się zwyczajne. Buty się brudzą i niszczeją, kosmetyki się kończą i powszednieją, a moda się zmienia. Euforia trwała tylko chwilę. I nagle znowu czegoś brakuje…