marzec/kwiecień 2025

Liturgia prowadzi nas do odkrycia, że: „Polecenie Jezusa, by powtarzać Jego gesty i słowa, «aż przyjdzie» (1 Kor 11,26), nie polega tylko na wspominaniu Jezusa i tego, co On uczynił. Odnosi się ono do liturgicznej celebracji, przez Apostołów i ich następców, pamiątki Chrystusa, Jego życia, śmierci, zmartwychwstania i Jego wstawiania się za nami u Ojca” (KKK 1341).

Nie pamiętam, abym kiedykolwiek w Wielki Czwartek słyszała homilię na kanwie czytania ze Starego Testamentu. Zwykle bywa odniesienie do ustanowienia Eucharystii i/lub sakramentu święceń kapłańskich. Tegoroczne hasło „Pielgrzymi nadziei” otworzyło mi oczy na wielkoczwartkowy sens tekstu z Księgi Wyjścia. Wychodząc z Egiptu Izraelici stali się przecież pielgrzymami nadziei.

Kardynał Raniero Cantalamessa „Ciało” oznacza całe życie. Jezus, ustanawiając Eucharystię, pozostawił nam w darze całe swoje życie, od pierwszej chwili wcielenia aż do ostatniej chwili, z tym wszystkim, co konkretnie wypełniało to życie: milczeniem, zmęczeniem, trudami, modlitwą, zmaganiami, upokorzeniami... Jezus mówi także: To jest moja Krew. Co dodaje przez to słowo „krew”, skoro dał nam już całe swoje życie w swoim ciele? Dołącza śmierć!

Na koniec Jezus pyta: „Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Czyńcie to na moją pamiątkę”. Czyńcie to samo, bo miarą naszej miłości ma być miłość Jezusa. Do tej kosmicznej miary wzrastam wtedy, kiedy wpierw pozwalam sobie umyć nogi i kiedy przyjmuję Komunię. Oznacza to, że obrzęd mandatum musimy przeżyć w swoich własnych domach, wśród najbliższych. Oznacza, że to muszę innym umyć nogi, czyli okazać miłość na miarę miłości Chrystusa do nas.

Czy mamy taką chwilę, żeby sobie po prostu pobyć przed Panem Jezusem i odpocząć przy Nim? Na to zwykle nie ma ani czasu, ani sił. Jeśli chcesz poznać działanie Boga w swoim życiu, to najpierw zapytaj sam siebie, czy w ciągu dnia masz taki czas, który Ewagriusz z Pontu nazywa modlitwą czystą, taki, w którym przestajesz mówić, a zaczynasz słuchać.

Najczęściej tematem wielkoczwartkowego kazania jest umycie nóg uczniom przez Pana Jezusa lub ustanowienie Eucharystii. Wielki Piątek natomiast w całości jest już skoncentrowany na misterium Krzyża. W ten sposób umyka nam jeden z bardzo ważnych momentów życia Jezusa, który łączy Wieczernik z Golgotą.