styczeń/luty 2025

W czasie liturgii słowa dzieje się to, o czym słyszymy w Ewangelii. Jezus staje pomiędzy nami – już nie w Nazarecie, ale w tej konkretnej miejscowości; już nie w synagodze, lecz w tym kościele. I oto On sam – przez usta lektorów i kapłana lub diakona – odczytuje nam słowo Boże, które zostało spisane pod natchnieniem Ducha Świętego.

Pierwsze co zwraca uwagę jest podkreślenie przez Autora faktu, że kapłan przyniósł Prawo do tych, którzy zdolni byli słuchać. Czy to oznacza, że posługiwali się tym samym językiem co Ezdrasz? A może chodzi o poziom wykształcenia, który musieli posiadać, by go zrozumieć? A może poziom wiedzy albo głębię wiary?

Piotr Ślęczka SDS W roku jubileuszowym uwalniano niewolników i umarzano zaciągnięte długi, także osobom wtrąconym do więzień. Idea jubileuszu zawierała w sobie przekonanie, że prawdziwym właścicielem wszystkiego, co stworzone, jest Bóg Stwórca. Człowiek tylko zarządza dobrami od Niego otrzymanymi. Jubileusz miał stanowić nowy początek ładu w życiu ludzi, którzy ostatecznie są równi wobec majestatu Boga. Greckie słowo, które odpowiada polskiemu przymiotnikowy „wolni”, to aphesis. Słowo to w Septuagincie (…) zostało użyte w miejsce hebrajskiego słowa oznaczającego jubileusz (…). W Księdze Powtórzonego Prawa natomiast greckie słowo aphesis oznacza rok szabatowy. U Łukasza Ewangelisty słowo to używane jest na określenie przebaczenia grzechów („W Jego imię będzie ogłoszone nawrócenie i odpuszczenie [aphesis] grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy”: Łk 24, 47).

Czasem samych siebie próbujemy wykluczać, czasem zaś inni mogą chcieć nas wykluczyć. Najczęściej jest to z powodu nieprzyjęcia inności. Dla wielu osób horyzont jest na tyle ciasny, że aby być przyjętym przez nich potrzeba modlić się tak jak oni, śpiewać jak oni, trzeba zachowywać się jak oni. Trudno niektórym przyjąć inność drugiego człowieka, który również przynależy do Chrystusa.

Jezus zapowiedział, że właśnie dziś, teraz, te proroctwa mesjańskie się spełniają. Więc albo zaraz będą miały miejsce mesjańskie cuda, albo Jezus jest tylko samozwańczym uzurpatorem.

Słowo ludzkie ma moc. Ale słyszymy nie tylko ludzkie słowa. Mamy to szczęście, że możemy słyszeć też i słuchać słów Boga. Bóg, z miłości do nas, mówi do nas nie tylko przez znaki i wydarzenia, ale też używając ludzkich słów. Co więcej, Bóg stał się człowiekiem i sam, osobiście przez Jezusa mówi do nas ludzkimi ustami i ludzkimi słowami.