styczeń/luty 2025

Świętują więc godność dzieci Bożych i „oddają Panu chwałę” jako „synowie Boży” (psalm), czego owocem są postawy opisane przez Izajasza (I czytanie): podtrzymywanie nadziei bliźnich, dodawanie otuchy, niepodnoszenie głosu, delikatność wobec nadziei tlącej się jak knotek o nikłym płomyku, wytrwałość pomimo zniechęcenia, towarzyszenie braciom i prowadzenie „za rękę”, otwieranie oczu niewidomym, pomoc w wychodzeniu z niewoli „tym, co mieszkają w ciemnościach”. Serce chrześcijan poszerza modlitwa (Ewangelia).
Moment chrztu jest dla wierzących chwilą zatopienia grzechu w wodach śmierci, wydobycia z wód beznadziei do nowego życia, a celebrowana Eucharystia „uwyraźnia wszystkie wzory z tej opowieści. Duch unosi się nad darami chleba i wina przynoszonymi przez wiernych. Słowa Jezusa: «To jest Ciało moje, to jest Krew moja» zapowiadają, że chce On przyjąć dla nas chrzest śmierci.
Program duszpasterski na rok 2024/2025
„Pielgrzymi nadziei”