wrzesień/październik 2025

„Ofiara Chrystusa i ofiara Eucharystii są jedyną ofiarą. «Jedna i ta sama jest bowiem Hostia, ten sam ofiarujący – obecnie przez posługę kapłanów – który wówczas ofiarował siebie na krzyżu, a tylko sposób ofiarowania jest inny». «A skoro w tej Boskiej ofierze, dokonującej się we Mszy Świętej, jest obecny i w sposób bezkrwawy ofiarowany ten sam Chrystus, który na ołtarzu krzyża ofiarował samego siebie w sposób krwawy, ofiara ta jest naprawdę przebłagalna»” (KKK 1367). Istotą udziału we Mszy Świętej jest przyjęcie Ciała Chrystusa, co jest konieczne do życia wiecznego. Tak jak do życia ziemskiego jest konieczne pożywienie, tak też dla życia wiecznego konieczny jest pokarm duchowy (por. modlitwę po Komunii).
„Podobnie bowiem jak chleb, który jest owocem ziemi, gdy staje się przemieniony mocą Boga, nie jest już chlebem powszednim, lecz Eucharystią, składającą się z dwóch rzeczywistości, ziemskiej i niebieskiej; tak też i nasze ciała, gdy przyjmują Eucharystię, nie podlegają już zniszczeniu, ale mają nadzieję na zmartwychwstanie do wieczności” (św. Ireneusz z Lyonu) (Pielgrzymi nadziei, Program duszpasterski na rok 2024/2025).