wrzesień/październik 2025

Słowo Boże pomaga człowiekowi odnaleźć własnego brata jako przepustkę do wieczności – my również mamy „Mojżesza i proroków”, tj. słowo Boże. Nie potrzebujemy niezwykłych zjawisk, jak choćby przykład zmarłego, który przychodzi nas ostrzec (czego bogacz chciał dla swoich braci). Wiara nie rodzi się z cudów.

Czym jest ta beztroska? Jak my ją możemy dziś zdefiniować? Czy beztroska zawsze jest czymś złym? Dlaczego w tym fragmencie przywoływany jest akurat Syjon i Samaria? Czy łoża z kości słoniowej są znakiem szczególnego bogactwa? Komu takie łoża przysługiwały?

Łk 16,19–31 I w tę niedzielę – podobnie jak tydzień temu – w nauczaniu Jezusa pojawia się temat bogactwa i dóbr materialnych. Po raz kolejny czytamy znakomicie napisaną opowieść, której bohaterem jest człowiek bogaty. Jego przeciwstawieniem jest żebrak. Ich losy są bardzo wyraźnie skontrastowane: kosztowne ubrania okrywające bogacza i wrzody okrywające biedaka. Po śmierci sytuacja się odwraca: żebraka aniołowie zanoszą do miejsca wiecznej nagrody, a bogacz zostaje pogrzebany. W kolejnej scenie bogacz cierpi męki w otchłani, a żebrak cieszy się szczęściem. Warto zwrócić uwagę na kunsztowną kompozycję literacką tego opowiadania.

Opis świata bogatych i ubogich z przypowieści nie przestaje być aktualny i dzisiaj. Cywilizacja zachodnia, wyrzekając się Boga i religii, cały ludzki postęp mierzy wyłącznie dobrobytem materialnym, a jedynym kryterium szczęścia jest użycie zmysłowe, ziemska chwała i komfort. Na jednym z portali, pod artykułem: „Co to jest szczęście?” jeden z czytelników zamieścił wpis: „Szczęście? Nie znam tego pojęcia. Jest może ono znane bogatym”.

Obojętność to ciężka choroba naszych czasów. Zmagają się z nią, często o tym nie wiedząc, również porządni chrześcijanie, którzy nie mają sobie nic do zarzucenia, bo przecież modlą się, czytają Pismo Święte, a nawet angażują się od czasu do czasu w życie Kościoła czy jakieś projekty charytatywne. Ale dla swoich uczniów Jezus nie przygotował programu minimum, koniecznego do zbawienia.

Po pobieżnym wysłuchaniu tej przypowieści można dojść do mylnego wniosku, że historia Łazarza i bogacza jest przestrogą dla bogatych i potępieniem bogactwa. Nic bardziej mylnego. Przyjrzymy obu bohaterom dzisiejszej przypowieści.