wrzesień/październik 2025

Chrześcijanin to człowiek, który prosi o łaski lub otrzymuje łaski. To ktoś, kto „składa dzięki”. Nie jest przypadkiem, że Eucharystia, która jest najwyższym wyrazem chrześcijańskiego kultu, oznacza dosłownie: „dziękować”. Przychodząc na Eucharystię (do Jezusa), chrześcijanin, jak Samarytanin, wierzy, że przez Niego Bóg objawi swą moc i miłosierdzie. „Kościół otrzymał Eucharystię od Chrystusa, swojego Pana, nie jako jeden z wielu cennych darów, ale jako «dar największy», ponieważ jest to dar z samego siebie, z własnej osoby w jej świętym człowieczeństwie, jak też dar Jego dzieła zbawienia. Nie pozostaje ono ograniczone do przeszłości, skoro «to, kim Chrystus jest, to, co uczynił i co wycierpiał dla wszystkich ludzi, uczestniczy w wieczności Bożej, przekracza wszelkie czasy i jest w nich stale obecne…»” (Jan Paweł II, Ecclesia de Eucharistia, nr 11). Karmiąc się Najświętszym Ciałem i Krwią, chrześcijanin spotyka żyjącego Chrystusa, który uzdolnia do tego, aby z życia uczynić prawdziwą Eucharystię, dziękczynienie (Pielgrzymi nadziei, Program duszpasterski na rok 2024/2025).