29 niedziela okresu zwykłego
Sugestie programowe
Nie ustawać w ufnej modlitwie
19/10/25
Pan Jezus w Ewangelii mówi do nas o potrzebie nieustannej modlitwy, w której z ufnością kierujemy nasze spojrzenia na Boga. Spośród wielu form modlitwy najświętszą i najwspanialszą jest Msza Święta. Ona jest bowiem Najświętszą Ofiarą i modlitwą doskonałą, w której składamy Bogu i przyjmujemy od Niego „Chleb święty życia wiecznego i Kielich wiekuistego zbawienia” (Kanon rzymski).
To w Eucharystii Bóg bierze w obronę swoich wybranych. „Ilekroć sprawowana jest na ołtarzu ofiara krzyża, w której «Chrystus został złożony w ofierze jako nasza Pascha» (1 Kor 5,7), dokonuje się dzieło naszego odkupienia” (KK 3). W Najświętszej Ofierze, w której uczestniczymy, nawracamy się, tzn. zwracamy się w stronę krzyża i spoglądamy na Jezusa Chrystusa, Najwyższego Kapłana, którego rozpostarte nad nami ramiona – jak niegdyś Mojżesza modlącego się o zwycięstwo – stają się dla nas znakiem ostatecznego zwycięstwa nad grzechem, śmiercią i szatanem. Uzmysławia nam to również postawa kapłana, który – jako jedyny w zgromadzeniu liturgicznym – podnosi swoje ręce w modlitwie do Ojca podczas modlitwy eucharystycznej i Modlitwy Pańskiej. Zwróćmy uwagę na tę wyjątkowość postawy liturgicznej kapłana, który sprawując Eucharystię w imieniu i w osobie Chrystusa, staje się dla nas tu i teraz znakiem ocalenia i nadziei, która „zawieść nie może” (Rz 5,5) (Pielgrzymi nadziei, Program duszpasterski na rok 2024/2025).
Dzięki niej „Bibliotekę Kaznodziejską” będziesz otrzymywał regularnie, w specjalnej cenie i z bezpłatną wysyłką! Sprawdź, jakie dodatkowe korzyści przygotowaliśmy dla Prenumeratorów.