maj/czerwiec 2026

Jestem pod wrażeniem lektury zapisków siedmiu błogosławionych trapistów z Tibhirine, od których męczeńskiej śmierci mija w maju tego roku trzydzieści lat. Wydawnictwo W drodze zebrało w książce Żyć pustynią. Mnisi z Tibhirine (Poznań 2025) fragmenty ich listów, medytacji, dzienników i homilii. W wielu miejscach bracia podkreślają potrzebę solidarności z ubogimi i braterstwa z każdym człowiekiem. Dlatego czytania majowe, które znajdują się w dodatku (suplemencie) będą duchowo przenosiły nas do rozsianych po całym świecie sanktuariów maryjnych, byśmy mogli wpatrywać się oczyma wiary w wizerunki Maryi czczonej przez różne ludy i narody. Kluczem wyboru kościołów były miejsca dotknięte wojnami, klęskami żywiołowymi, prześladowaniem, ubóstwem i niepokojem. W ten sposób nabożeństwa majowe mogą stać się okazją do objęcia całej ziemi modlitwą o pokój.
 
Z kolei czytania czerwcowe poświęciliśmy świętym, którzy mieli szczególne nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Poznamy ich sylwetki, a jednocześnie przyjrzymy się rozwojowi kultu Serca Jezusowego w historii Kościoła.
Tym numerem rozpoczynamy cykl kazań fatimskich, w których rozważać będziemy postać Matki Bożej w oparciu o teksty psalmów. Maj i czerwiec to czas Komunii i święceń kapłańskich, dlatego proponujemy homilie na uroczystość Pierwszej Komunii Świętej, Biały Tydzień oraz na mszę prymicyjną i jubileusz kapłański. Ponadto znajdą Księża homilię chrzcielną, ślubną oraz pogrzebową. Publikujemy także homilie do dzieci oraz do młodzieży na mszę św. na zakończenie roku szkolnego.
 
Na początku obecnego wydania możemy przeczytać ważną rozmowę z biskupem Mikołajem Łuczokiem na temat głoszenia miłosierdzia na Ukrainie w czasie wojny. Z kolei z cyklu tekstów na 120-lecie „Biblioteki Kaznodziejskiej”, jej były redaktor naczelny, ks. Maciej K. Kubiak, przedstawia sylwetkę swojego poprzednika – ks. Zdzisława G. Grzegorskiego.
Z okazji rocznicy święceń kapłańskich, chciałbym złożyć Wam, Drodzy Księża, życzenia, posługując się słowami jednego ze wspomnianych na początku mnichów – błogosławionego Christiana Lemarchanda (zakonne imię: brat Bruno), które napisał w piętnastą rocznicę święceń kapłańskich w kwietniu 1971 roku: „Bóg chce, aby nasza wiara była solidna i niezachwiana, ponieważ trudno jest dawać świadectwo w świecie, który je kontestuje, i to kontestuje tym mocniej, im bardziej jest mu ono potrzebne. Dlatego Pan wprowadza nas w sekrety Pisma Świętego – jesteśmy sługami Jego słowa. Bóg dzieli z nami chleb i prosi, byśmy w tym znaku miłości odnawiali naszą jedność – jesteśmy sługami Eucharystii. Chrystus przywiązuje nas do siebie – nie jesteśmy dystrybutorami słów czy rytuałów, ale poprzez całe nasze życie jesteśmy świadkami Kogoś, świadkami Pana, Jego prorokami, ludźmi Boga. Możemy odnieść do siebie słowa Jezusa: «Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł Dobrą Nowinę»”.