marzec/kwiecień 2026

Ludzie krzyża. Historie osób, które pokochały krzyż, doświadczając cierpienia

Kolejna niedziela Wielkiego Postu gromadzi nas na gorzkie żale. W tym, tak bardzo polskim nabożeństwie, bo przecież powstałym w Warszawie w kościele Świętego Krzyża na Krakowskim Przedmieściu, w niedzielne popołudnia rozważamy mękę Chrystusa. Dzisiaj trzecia część Gorzkich żali prowadzi nas na Kalwarię i każe wpatrywać się w Ukrzyżowanego. Człowiekowi pozbawionemu wiary może to wydawać się przygnębiającym trudem, a powierzchownie wierzącym stratą czasu.

Słuchając tych pasyjnych rozważań, można ulec też rutynie i przyjść z nastawieniem „ot, znów usłyszymy o kolejnym nieszczęśniku, który nie poddał się pośród życiowych trudności”. Czy jednak nie potrzebujemy tych wzorów i tych przypomnień w czasach, w których tak łatwo i tak licznie poddajemy się pośród najmniejszych trudności, a jeszcze łatwiej i jeszcze liczniej usprawiedliwiamy każde lenistwo i tchórzostwo?

Takim nadzwyczajnym doświadczeniem naznaczone było życie bł. Aleksandriny da Costy, choć początkowo nic na to nie wskazywało. Pogodne i proste życie młodej portugalskiej dziewczyny zmieniło się po urazie doznanym na skutek napaści, jednakże nikt nie przypuszczał, jak głębokie i jak niezwykłe będą tego następstwa.

Zbawiciel wchodząc w bramy Jerozolimy wchodzi w przestrzeń swej męki – przybywa do Świętego Miasta, by w nim umrzeć i zmartwychwstać, dokonując zbawienia ludzkości.