marzec/kwiecień 2026

Spójrzmy na postawę samego uzdrowionego. Widzi, chociaż nikt przy zdrowych zmysłach nie dawał mu na to szans. Wie, że to, co go spotkało jest spektakularne i nadprzyrodzone. Potrafi przy tym okazać wdzięczność Jezusowi.

Pan Bóg patrzy inaczej, nie jest dla Niego istotna ludzka kalkulacja, bazująca na wielkości, majętności czy pozycji. Bóg wybiera bez zasługi. To nam się ciągle wydaje, że musimy na miłość Boga i Jego łaskę zasłużyć. Dawid, niedoceniony przez własnego ojca, został doceniony przez Boga, który zdecydował, że Jego Jedyny Syn, będzie nazywany Synem Dawida.

Zmartwychwstanie Chrystusa jest zaproszeniem, abyśmy i my pokonując naszą duchową ślepotę, zmartwychwstali. Pokonać ślepotę, czyli swój grzech. Widzieć, czyli żyć w łasce. To przejrzenie na oczy dokonuje się w trzech wymiarach naszego życia i naszych relacji.

Jezus przechodzi obok. Bo On nie czeka, aż Go znajdziesz na swoim profilu. On sam przychodzi. Do ludzi, którzy nawet nie wiedzą, że Go potrzebują. Do tych, którzy siedzą i żebrzą – o uwagę, o lajki, o sens, o cokolwiek, co zapełni pustkę.

Dla Boga najważniejsze nie jest to, co widać na pierwszy rzut oka. Nie zawsze liczy się wygląd, siła ani to, co ktoś potrafi pokazać innym. Liczy się serce. To, czy ktoś umie kochać, ufać i iść za Bogiem. I właśnie o takim patrzeniu, innym niż nasze, jest dzisiejsze słowo Boże.