marzec/kwiecień 2026

Chyba lepiej nie brnąć w szczegóły takiej dosłownej wizji, bo ugrzęźniemy w bezsensownych pytaniach i raczej humorystycznych próbach odpowiedzi, których przecież nie znamy. Chyba więc trzeba, jak we wszystkim, zawierzyć Bogu – cokolwiek miałoby to ciało oznaczać, na pewno będzie dobre, nawet cudowne, nieprawdaż?

Nad śmiercią przyjaciela zapłakał w Betanii również Jezus. Wiedział, że podniesie go z martwych, a jednak płakał. Ludzki los, dramaty ziemskiego życia, jego przemijalność i kruchość są czymś, co Boga porusza do głębi. On nie jest Bogiem obojętnym, ale zaangażowanym.

Jednakże przywrócony do życia w tym świecie kiedyś umrze. Taki jest doczesny porządek rzeczy. Natomiast Chrystus, który ma moc odzyskać swoje życie oddane za nas na krzyżu, będzie wiecznie żył i panował wraz z tymi, którzy przez chrzest zostali zanurzeni w Jego śmierć i wierzą w Jego zmartwychwstanie.

Czasem marzenie, w które włożyłeś całe serce, a które nagle rozsypało się przez jedną decyzję, jedną porażkę, jedną ocenę, jedno: „Nie dasz rady”. Dla kogoś innym grobem może być wiara. Modlitwa, która wydaje się pusta. Bóg, który milczy. Kościół, który przestał być miejscem nadziei, a stał się źródłem pytań i rozczarowań.

Cel homilii: uświadomienie dzieciom, że Pan Jezus jest światłem, które oświetla każde ciemne miejsce naszego życia i serca. Potrzebne rekwizyty: puste pudełko z małą dziurką, przez którą można zerkać, latarka lub lampki umieszczone w pudełku.