styczeń/luty 2026

Nie ukrywam, że podczas tego osobistego ćwiczenia z tekstem niedzielnych czytań mocno poruszyło mnie to, co usłyszałam wraz z imieniem „Anna”. Tak, to ja. Czy rzeczywiście powinnam być nie tylko uczniem, ale i misjonarzem?

Dziś słyszymy początek Ewangelii św. Jana, jakby nowy początek napisany przez Jezusa Chrystusa, przez Jego wcielenie, narodzenie, przez Jego śmierć i zmartwychwstanie. Ale swoją konstrukcją i zamysłem odwołuje się do początku opisanego w Księdze Rodzaju, kiedy człowiek się pogubił, zgrzeszył i musiał w konsekwencji opuścić raj.

Wielość pozytywnych wrażeń i wzruszeń podczas Świąt na pewno ożywiła i wzmocniła naszą wiarę. Gdy w domu łamiemy się opłatkiem, zasiadamy przy wigilijnym stole i śpiewamy kolędy, gdy uczestniczymy w tych dniach we mszach, gdy oczekujemy na wizytę kolędową, to mamy poczucie, że otworzyliśmy się i zbliżyliśmy do Boga, że Jezus jest blisko nas.

Ale te aktualizacje są potrzebne. Bo bez nich system z czasem się psuje. Nie dlatego, że jest zły, tylko dlatego, że świat idzie do przodu, a system musi nadążyć. Podobnie jest z nami. Każdy z nas potrzebuje aktualizacji serca.

Słyszeliśmy o Mądrości i o Słowie, ale to Słowo ma twarz: Twarz Syna Bożego. To On istnieje od początku, zawsze, i od zawsze jest kochany przez Ojca. Przeszło dwa tysiące lat temu Syn Boży przyszedł na ziemię, urodził się i dostał ludzkie imię, Jezus. Wtedy zaczął takie życie, które można odmierzać latami, tak samo jak nasze.