styczeń/luty 2026

A czy nasz chrzest jest także początkiem naszej misji? Zważywszy na przesunięcie go na początkowy etap życia, może jawić się raczej jako jakieś zabezpieczenie, opieczętowanie na wszelki wypadek. Czy wierzymy w moc rytuału czy sakramentu?

Czytelnik dzisiejszej Ewangelii może odczuć jednak pewne zakłopotanie. Jan udzielał chrztu nawrócenia. Oczywiście Jezus jako bezgrzeszny takiego chrztu nie potrzebował. Rodzi się więc pytanie o znaczenie tego wydarzenia. Częściową odpowiedź znajdujemy w samym tekście narracji.

Niewielu z nas pamięta swój własny chrzest, bo byliśmy zbyt mali. Znamy za to dobrze formułę chrztu, która może nam się wydawać dość urzędowa: „N., ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Ale dzięki tej na pozór urzędowej formule, dzięki temu, że zostaliśmy ochrzczeni w imię Trójcy Świętej, jesteśmy włączeni w tę tajemnicę, która się dzisiaj objawia – w tajemnicę miłości, która jest w Bogu.

Już w momencie chrztu nad Jordanem, Jezus okazuje posłuszeństwo woli Ojca. Zanurzając się w wodzie, bierze na siebie grzechy ludzi. Pan Jezus niejako zanurza się w grzeszne życie człowieka, by potem dać mu nowe życie – odkupić go przez śmierć na krzyżu.

Cel homilii: uświadomienie dzieciom, że przez sakrament chrztu świętego w naszym sercu pojawił się niezatarty znak.