wrzesień/październik 2026

„Słyszeć”, a nawet „słuchać”, nie znaczy od razu „usłyszeć”, czyli przyjąć, zrozumieć, wprowadzić w czyn. Słuchać uważnie, to starać się zrozumieć, przyjąć bez natychmiastowych osądów, odpowiedzi, czy odrzucenia. Pozwolić temu, co usłyszymy, pracować w nas, zanim odpowiemy.

Bóg jest Panem naszego życia. On oddaje człowiekowi w dzierżawę „winnicę życia”, liczy na jego sumienność i odpowiedzialność, daje mu wolność i przestrzeń do udziału w Jego stwórczym dziele.

A przecież chrześcijaństwo prowadzi jeszcze dalej. Bóg nie jest filozofem, który szuka człowieka jedynie po to, by go odnaleźć. On szuka człowieka, aby go ocalić. Dzisiejsze słowo Boże stawia więc każdemu z nas ważne pytanie: czy naprawdę wiem, dokąd zmierzam i co robię z życiem, które zostało mi powierzone?

Opowieść ta jest kolejną odsłoną sporu, jaki Jezus toczy z faryzeuszami, z elitą duchowną i intelektualną ówczesnego Izraela.

Czy to nie przypomina trochę współczesnego świata? Łatwo powiedzieć: „Moje życie, moje zasady”. Łatwo budować świat bez Boga, wybierając tylko to, co wygodne. Młody człowiek, każdy człowiek codziennie słyszy setki głosów: z mediów społecznościowych, Internetu, filmów czy influencerów. Każdy tłumaczy, jak żyć.

Cel homilii: Pokazanie dzieciom, że wszystko, co mamy, jest darem od Boga, a naszą odpowiedzią powinna być wdzięczność i życie, które przynosi dobre owoce. Potrzebne rekwizyty: Tort i nóż do pokrojenia go