wrzesień/październik 2026

Wrzesień ma w sobie coś z poniedziałkowego poranka. Po wakacyjnych wyjazdach, pielgrzymkach, urlopach, dłuższych wieczorach i nieco spokojniejszym rytmie życia wracamy do zwyczajnej codzienności duszpasterskiej. Znów wypełniają się kalendarze, rozpoczyna się rok szkolny i katechetyczny, wracają spotkania grup parafialnych, przygotowania do sakramentów, kancelaria, katecheza, odwiedziny chorych i wszystko to, co składa się na codzienny rytm pracy duszpasterskiej.
Warto spojrzeć na ten powrót nie jak na koniec czegoś dobrego, ale jak na szansę nowego początku. Tak jak uczniowie schodzący z Góry Przemienienia… Wracali do tej samej rzeczywistości, w której nadal byli chorzy czekający na uzdrowienie, ludzie zagubieni i pytający o sens, a jednak oni nie byli już tacy sami. Nieśli w sobie doświadczenie spotkania z Chrystusem. Podobnie Mojżesz schodził z Horebu do tych samych obowiązków, lecz z twarzą rozjaśnioną obecnością Boga. Nasza posługa także nieustannie potrzebuje takich „gór”, z których schodzi się odmienionym, aby codzienność przeżywać nie siłą własnych możliwości, lecz mocą spotkania z Panem.
Wracamy do naszych wspólnot bogatsi o doświadczenia minionych tygodni. Czas odpoczynku, spotkań z bliskimi, piękna stworzenia, lektury czy pielgrzymowania może stać się duchowym kapitałem na kolejne miesiące posługi. Nie wszyscy jednak wracają z takim samym bagażem. Dla niektórych lato było czasem zmęczenia, choroby, samotności czy bolesnych doświadczeń. Święto Podwyższenia Krzyża przypomina nam, że również to, co wydaje się ciężarem, z Chrystusem może stać się drogą prowadzącą do nadziei. Jest to prawda, którą najpierw sami musimy przyjąć, aby potem z przekonaniem głosić ją tym, których Pan stawia na naszej drodze.
Październik od pokoleń prowadzi Kościół do szkoły Maryi. Modlitwa różańcowa pozostaje jedną z najprostszych, a zarazem najgłębszych dróg kontemplacji życia Chrystusa. Dla duszpasterza jest nie tylko osobistą modlitwą, lecz także przestrzenią budowania wspólnoty parafialnej – gromadzenia dzieci, młodzieży, rodzin i osób starszych wokół Ewangelii rozważanej wraz z Maryją. Dlatego w tym numerze zamieszczamy, jako pomoc duszpasterską, rozważania do wszystkich tajemnic różańcowych, przygotowane z myślą o nabożeństwach październikowych w parafiach z udziałem dorosłych, młodzieży i dzieci. Ufamy, że staną się one pomocą nie tylko w prowadzeniu wspólnej modlitwy, ale także w odkrywaniu, że różaniec nie zatrzymuje nas na paciorkach, lecz prowadzi do żywego spotkania z Chrystusem. Ponadto w suplemencie znajdują się czytania na nabożeństwa różańcowe zawierające 31 sylwetek świętych i błogosławionych, którzy szczególnie ukochali modlitwę różańcową. W tym roku obchodzimy jubileusz 200-lecia powstania Żywego Różańca.
Ludzie, którzy przekroczą we wrześniu i październiku próg naszych kościołów, przyjdą z bardzo różnymi historiami. Jedni będą dziękować, inni prosić, jeszcze inni będą szukać nadziei, choć może nie potrafią tego nazwać. To od nas w dużej mierze zależy, czy spotkają przede wszystkim kolejną religijną powinność, czy też doświadczą Boga, który przemienia ludzkie życie. Dlatego warto od czasu do czasu samemu wejść na własny Tabor – zatrzymać się przy Chrystusie, wsłuchać się w Jego głos i pozwolić, by On przemienił nasze serce. Tylko wtedy schodząc z góry do codzienności, będziemy mieli innym do przekazania nie tylko słowa, ale także doświadczenie spotkania z Tym, którego głosimy.