Konferencja Sekcji Homiletów Polskich w Warszawie

Metodologia nauk pastoralnych - to temat konferencji naukowej zorganizowanej przez Sekcję Homiletów Polskich oraz Papieską Akademię Teologiczną (Katedra Komunikacji Religijnej i Katedra Teologii Pastoralnej Szczegółowej), która odbyła sięw dniach 24 i 25 września w Warszawie.
Otwarcia konferencji dokonał ks. Tadeusz Dzidek, prorektor PAT w Krakowie. On też wygłosił pierwszy referat, dotyczący metodologii nauk teologicznych. W kolejnym wystąpieniu metodologię nauk pastoralnych przedstawił ks. Adam Przybecki (UAM, Poznań). Wykładowca zwrócił uwagę na miejsce jakie nauki pastoralne zajmują lub powinny zajmować w teologii, charakterystyczne metody, z których korzystają oraz omówił praktykę badań naukowych. Ksiądz Przybecki podkreślił, że każda z nauk pastoralnych, choć łączy je wiele wspólnego, ma jednak swoją odrębną tożsamość. Prelegent postulował, by nie używać w pracach naukowych określenia "studium teologiczno-pastoralne", które sugeruje, że teologia i nauki pastoralne to dwie odrębne dziedziny (tak jakby nauki pastoralne nie były teologią), co raczej "studium z zakresu teologii pastoralnej" lub "studium teologicznopastoralne". Po południu odbyła się dyskusja panelowa, w której udział wzięli: ks. Wiesław Przygoda (KUL, Lublin), ks. Helmut Sobeczko (UO, Opole), ks. Wiesław Przyczyna (PAT, Kraków) i ks. Kazimierz Misiaszek (UKSW, Warszawa). We wprowadzeniu do dyskusji każdy z prelegentów próbował  scharakteryzować tożsamość swojej dyscypliny teologicznej. W dyskusji pytano, czy można mówić dzisiaj o jednej teologii? Zwrócono też uwagę, że skoro teologia ma służyć zbawieniu człowieka to musi być praktyczna. Postulowano posługiwanie się określeniem "teologia praktyczna" w znaczeniu szerszym oraz określeniami: teologia pastoralna (szczegółowa), liturgika, katechetyka i homiletyka, w odniesieniu do szczegółowych, i składających się na nią, węższych dyscyplin. Dyskutowano też nad tym, co wyznacza tożsamość danej nauki teologicznopastoralnej. Ksiądz prorektor Dzidek zwrócił uwagę na dwa elementy: przedmiot (czyli zakres badawczy) oraz cel (co dana dziedzina chce osiągnąć - zarówno na płaszczyźnie dydaktycznej jak i badawczej). Zastanawiano się też czy istnieje jedna zasadnicza metodologia stosowana w teologii, a także pytano na ile stosowane metody sa metodami własnymi, a na ile zapożyczonymi z innych dyscyplin. W drugim dniu konferencji (25 września) ks. Sławomir Zaręba (ISKK, Warszawa) mówił o metodzie socjologicznej, a ks. Krystian Wojaczek (UO, Opole) o metodzie socjologicznej w teologii praktycznej. W dalszej części ks. Wojciech Mruk (UJ, Kraków) zaprezentował metodę analizy źródeł w ujęciu historycznym, a ks. Tomasz Moskal (KUL, Lublin) tę samą metodę w ujęciu teologicznohistorycznym. Materiały z konferencji zostaną opublikowane w wydaniu książkowym.

Newsletter

Zapisz się i otrzymuj zawsze bieżące homilie.